Blog

Πάρκο Τρίτση- Μας αφορά όλους

του Σταύρου Μηλιώνη

Ένα από τα πολλά  αρνητικά πραδείγματα της παθογένειας της Ελληνικής Διοίκησης είναι αυτό του Πάρκου Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης “Αντώνης Τρίτσης”

Φιλόδοξο σχέδιο,πανάκριβη υλοποίηση και μετα τι; Εγκατάλειψη, αδιαφορία και μαρασμός.

Το έργο το έχουμε ξαναδεί.Το είδαμε με τα Ολυμπιακά ακίνητα, που όλοι καμαρώσαμε όταν έγιναν και που ολοι ντρεπόμαστε για την εικόνα που έχουν.

Έργα και υποδομές που θα μπορούσαν να είχαν να αλλάξει την εικόνα της πρωτεύουσας, που εγκαταλείφθησαν όμως από εμμονές, ιδεοληψίες και έλλειψη αποφασιστικότητας και να το αποτέλεσμα!

Στην περίπτωση του Πάρκου Τρίτση ιδιάιτερα, συμπυκνώνονται οι παθογένειες, οι αδικίες και η τοξικότητα ενός ολόκληρου μοντέλου ανάπτυξης που πλέον έχει χρεοκόπησει.

Όμως εδώ τα τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά.

Εδώ η φύση κάνει καλά τη δουλειά της και προχωρά μονάχη της,διασώζωντας με αυτό τον τρόπο ένα τεράστιο πνεύμονα εντός της Αττικής, μόλις 7 χλμ από την πλατεία Συντάγματος.

Τα πουλιά δε ρωτούν, ούτε θέλουν άδεια για να έρθουν στο Πάρκο.

Τα λουλούδια  δε θέλουν άδεια, για να βλαστησουν κ.ο.κ.

Η ανθρώπινη συμβολη θα μπορούσε να ήταν εντελώς περιορισμένη αν το είχαμε αποφασίσει.

Αποφασίσαμε όμως και σωστά να δημιουργήσουμε ένα Πάρκο μέσα στην πόλη, στο πιο δύσκολο σημείο  της πόλης, στη Δυτική Αθήνα, όπου θα είναι επισκέψιμο και προβάσιμο για όλους θα είναι μέρος της καθημερινότητας μας.

Λάθη έγιναν πολλά όλα αυτά τα χρόνια και τα έχουμε αναδείξει και ξαναπεί.Τι μπορούμε όμως από εδώ και στο εξής να κάνουμε; Υπάρχουν περιθώρια.

Η απάντηση θα ήταν ναι αν διδασκόμασταν από τα λάθη του παρελθόντος δυστυχώς όμως δε φαίνεται κάτι τέτοιο.

Αναπαράγεται μία παθογένεια που μας έφερε ως εδώ.Χώροι εστίασης που ρήμαζαν για καιρό λόγω κακών επιλογών, ξαναβγήκαν εν μέσω θέρους στον “αέρα” για ενοικίαση χωρίς να γίνουν οι επιπλέον ενέργειας επικοινωνίας και δημοσιότητας ώστε να υπάρχει μεγαλύτερο ενδιαφερον…μόνον τα απαραίτητα και τα τυπικά.

Μεγάλες και κρίσιμες αποφάσεις επιχειρούνται να παρθούν στο πόδι και χωρίς την απαραίτητη διαβούλευση με την τοπική κοινωνία.Έργα όπως αυτό  που προγραμματίζεται με την ΕΥΔΑΠ που σχετίζεται με λειτουγία  μέρους βιολογικού σταθμού, εντός του Πάρκου δεν μπορεί να υλοποιούνται ερήμην της τοπικής κοινωνίας.Σε μια περιοχή όπως αυτή της Δυτικής Αθήνας που για χρόνια ήταν το μαλακό υπογάστριο της πρωτεύουσας τέτοιες κινήσεις χτυπάνε καμπανάκια και γεννούν προβληματισμούς.

Ο χρόνος πλεον απέδειξε ότι μονος τους κανείς δεν μπορεί.Ούτε οι Δήμοι ,ουτε η Περιφέρεια, ούτε τα Πουτεχνεία και τα Πανεπιστήμια, ούτε το Υπουργείο και η Κοινωνία των πολιτών.

Όλοι μαζί πρέπει να συντονιστούμε χωρίς ηγεμονισμούς και εγωισμούς σε μια προσπάθεια λειτουργίας και ανάδειξης του Πάρκου σε υπετοπικό χώρο  Περιβαλλοντικής Ευιασθητοποίησης σε ένα κομάτι ατόφιας φύσης μέσα στην πόλη.

Παραδείγματα υπάρχουν πολλά σε όλο τον κόσμο πως μπορεί  αυτό να γίνει.

Δε θα ξαναναφερθώ διότι υπαρχει όλοκληρη μελέτη γι’αυτό ,το θέμα είναι ποιος θέλει να τη δει να τη δει και να την εφαρμόσει.

Ο κύκλος των χαμένων ευκαιριών πρέπει να κλείσει, τόσο για τη χώρα όσο και για το Πάρκο Τρίτση.Έχει έρθει η ώρα να μιλήσουμε ανοιχτά, έχει έρθει η ώρα για δράσεις.

Μας αφορά ολους!

 



 

Επιλεγμένα Blogs

τοhttp://www.kala-nea.gr/feed δεν μπορεί να βρεθεί τοhttp://www.perivallon21.gr/?format=feed&limitstart= δεν μπορεί να βρεθεί

Ετικέτες