Blog

Επιστροφή στην πλήρη σελίδα
Αποκάλυψη τώρα: η κλιματική αλλαγή θα σαρώσει τον κόσμο όπως τον ξέρουμε / του Τζέιμς Νάι

 

 

Apocalypse Now: Unstoppable man-made climate change will become reality by the end of the decade and could make New York, London and Paris uninhabitable within 45 years, claims new study

©Daily Mail

 

 

} Ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Χαβάης θεωρούν πλέον αναπόφευκτη την ανθρωπογενή υπερθέρμανση του πλανήτη

} Η Γη θα υπερθερμανθεί σε επικίνδυνο βαθμό την επόμενη πεντηκονταετία

} Οι τροπικοί θα υποστούν μέση αύξηση της θερμοκρασίας ως και 7οC

} Εκατομμύρια άνθρωποι θα αναγκαστούν να μετακινηθούν και χιλιάδες είδη θα κινδυνέψουν να εξαφανιστούν

} Μεγαλουπόλεις σαν τη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο θα δώσουν μάχη για να επιβιώσουν σε θερμοκρασίες που η ανθρωπότητα δεν έχει ξαναγνωρίσει

 

 

Όπως υπογραμμίζει μια νέα έκθεση που δημοσιεύτηκε αυτή την εβδομάδα, η Γη οδεύει ταχέως προς ένα αποκαλυπτικό μέλλον. Μεγαλουπόλεις σαν τη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο θα παύουν σταδιακά τα επόμενα 45 χρόνια να είναι κατοικήσιμες, λόγω της αναπότρεπτης ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής. Παράλληλα θα εξελίσσεται μια μείζων ανθρωπιστική κρίση, με εκατοντάδες εκατομμύρια κλιματικούς πρόσφυγες να διασχίζουν παράνομα τα κρατικά σύνορα επιχειρώντας να γλιτώσουν από τις επιπτώσεις της αύξησης της θερμοκρασίας που θα εξαφανίζει κάθε ίχνος ζωής σε εκτεταμένες περιοχές του πλανήτη.

 

Κι ενώ ο χρόνος μετράει αντίστροφα και οι πρώτες ενδείξεις της αλλαγής αυτής αναμένεται να γίνουν αισθητές από τα τέλη κιόλας της τρέχουσας δεκαετίας, οι ερευνητές που συνέταξαν την έκθεση ισχυρίζονται πως είναι ήδη πολύ αργά για να αντιστραφεί η τάση αυτή. Η ανθρωπότητα θα πρέπει πλέον να προετοιμάζεται για έναν κόσμο όπου τα ψυχρότερα χρόνια θα μοιάζουν με εκείνα που οι παλιότεροι θεωρούσαν θερμότερα.

 

Πράγματι, η έρευνα του πανεπιστημίου της Χαβάης που δημοσιεύτηκε την Τετάρτη 9/10 στη διαδικτυακή έκδοση του περιοδικού «νάτσουρ», προβλέπει πως ακόμα και αν αξιοποιούσαμε όλα τα διαθέσιμα μέτρα για να μειώσουμε ή και να σταματήσουμε ακόμα τις σημερινές μας θερμοκηπικές εκπομπές, οι αλλαγές είναι πια αμετάκλητες και το μόνο που μπορεί να γίνει είναι να μετατεθούν χρονικά. Αν όλα παραμείνουν ως έχουν σήμερα, η πόλη της Νέας Υόρκης θα αρχίσει να βιώνειδραματικές θερμοκρασίες που θα αλλάξουν ριζικά τις συνθήκες διαβίωσης το 2047, το Λος 'Αντζελες το 2048 και το Λονδίνο το 2056. Αν πάλι οι βλαβερές θερμοκηπικές εκπομπές σταθεροποιηθούν, η Νέα Υόρκη θα μπορούσε να μεταθέσει τις αναπότρεπτες αλλαγές ως το 2072 και το Λονδίνο ως το 2088. Οι πρώτες πόλεις που θα βιώσουν τις αλλαγές θα είναι η Χονολουλού και το Φοίνιξ, ακολουθούμενες από το Σαν Ντιέγκο και το Ορλάντο το 2046. Η Νέα Υόρκη και η Ουάσινγκτον θα έχουν νέες κλιματικές συνθήκες γύρω στο 2047, ενώ το Λος 'Αντζελες, το Ντιτρόιτ, το Σιάτλ, το Όστιν και το Ντάλας λίγο αργότερα.

 

Ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας Καμίλο Μόρα (Camilo Moraυπολόγισε πως σχεδόν 265 πόλεις θα δουν το κλίμα τους να αλλάζει, με τελευταίο το 'Ανκορατζ της Αλάσκα το 2071. Στους υπολογισμούς υπάρχει περιθώριο σφάλματος της τάξης των πέντε ετών. Ως το 2043, 147 πόλεις -πάνω από τις μισές από όσες εξετάστηκαν- θα ζουν πια σε πρωτοφανείς ιστορικά κλιματικές συνθήκες -ένα σημείο που ονομάζεται «κλιματική αναχώρηση».

 

 

 

Σύμφωνα με τις προβλέψεις της ερευνητικής ομάδας της οποίας ηγείται ο βιολόγος Μόρα, επίκεντρο της παγκόσμιας υπερθέρμανσης θα είναι οι τροπικοί, όπου θα γίνουν πρώτα αισθητές οι κλιματικές αλλαγές. Οι θερμοκρασίες θα αρχίσουν να ανεβαίνουν δραματικά γύρω από τοΜανοκβάρι της Ινδονησίας περί το 2020. Ακόμα κι αν οι εκπομπές των θερμοκηπικών αερίων σταματούσαν σήμερα, το Μανοκβάρι, που βρίσκεται ακριβώς πάνω στον Ισημερινό, θα βίωνε πρωτοφανείς θερμοκρασίες από το 2025.

 

«Έχουμε συνηθίσει στο κλίμα στο οποίο ζούμε. Με την κλιματική αλλαγή, το πρώτο πράγμα που θα συμβεί είναι πως θα εκδιωχθούμε από τη γεωγραφική ζώνη κλιματικής άνεσης στην οποία είχαμε συνηθίσει» είπε ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας Καμίλο Μόρα στο κανάλι NBC. «Θα είναι πολύ άβολο για μας ως ανθρώπινο είδος, αλλά θα είναι εξίσου άβολο και για πολλά άλλα είδη».

 

Η έρευνα ισχυρίζεται πως ως το 2050 μεταξύ ενός και πέντε δισεκατομμύρια άνθρωποι θα ζουν ήδη σε περιοχές με πρωτοφανείς κλιματικές συνθήκες, δήλωσε το μέλος της ερευνητικής ομάδας Ράιαν Λόνγκμαν (Ryan Longman), τελειόφοιτος φοιτητής στο πανεπιστήμιο της Χαβάης. «Οι χώρες που θα βιώσουν πρώτες τις πρωτοφανείς κλιματικές συνθήκες θα είναι ατυχώς εκείνες με τις μικρότερες οικονομικές δυνατότητες να τις αντιμετωπίσουν. Ακόμα πιο ειρωνικό είναι πως πρόκειται επίσης για τις χώρες που ευθύνονται λιγότερο για την κλιματική αλλαγή... Καθώς διευρύνεται η κατανόησή μας του φαινομένου της κλιματικής αλλαγής, το άρθρο μας υπογραμμίζει τις συνέπειές της για τη βιοποικιλότητα -και την ανάγκη για άμεση δράση».

 

Η έρευνα του Μόρα και του πανεπιστημίου της Χαβάης στο Μανόααλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι κλιματικοί επιστήμονες αντιμετωπίζουν το ζήτημα των επιπτώσεων των θερμοκηπικών εκπομπών. Ενώ ως σήμερα οι περισσότεροι εντόπιζαν το ενδιαφέρον τους στην ταχέως θερμαινόμενη Αρκτική και τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην άγρια ζωή (όπως π.χ. τις πολικές αρκούδες) και τη στάθμη των θαλασσών, η ομάδα του Μόρα ασχολήθηκε με τις επιπτώσεις της στους ανθρώπους -ιδίως στους τροπικούς, όπου ζει η πλειοψηφία του ανθρωπίνου πληθυσμού που έχει συμβάλει λιγότερο στο φαινόμενο της υπερθέρμανσης του πλανήτηΚαι είναι στους ήδη θερμούς τροπικούς που μια μικρή άνοδος της θερμοκρασίας της τάξης των 2oC μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες στις καλλιέργειες και στην πρόκληση επιδημιών, οδηγώντας σε μαζική μετανάστευση προς δροσερότερες περιοχές. «Η άνοδος της θερμοκρασίας στους τροπικούς μπορεί να μην είναι τόσο σημαντική, αλλά είναι κατά πάσα πιθανότητα εκεί όπου θα αποδειχθεί γρηγορότερα καταστροφικότερη για τη βιοποικιλότητα και τους ανθρώπους», δήλωσε στο NBC ο Στιούαρτ Πιμ(Stuart Pimm), βιολόγος στο πανεπιστήμιο του Ντιουκ.

 

Ο Μόρα και η ομάδα του αξιοποίησαν τα υφιστάμενα παγκόσμια κλιματικά μοντέλα και δημιούργησαν ένα ευρετήριο εκτιμήσεων για κάθε σημείο του πλανήτη, σημειώνοντας πότε η θερμοκρασία αναμένεται να υπερβεί όλες τις ιστορικές καταγραφές των τελευταίων 150 ετών -μεταξύ 1860 και 2005. Οι ερευνητές αξιοποίησαν επίσης μοντέλα προσομοιώσεων, μετεωρολογικές παρατηρήσεις και κάθε άλλο διαθέσιμο στοιχείο ώστε να υπολογίσουν ποιο είναι το έτος κατά τη διάρκεια του οποίου οι θερμοκρασίες σε κάθε σημείο του πλανήτη θα υπερβούν εκείνες που έχουν καταγραφεί τα τελευταία 150 χρόνια.

 

 

  

Κλιματική αναχώρηση: το κρίσιμο σημείο της υπερθέρμανσης του πλανήτη

 

Η «κλιματική αναχώρηση» είναι ένα όριο, που αξιοποιούν οι κλιματικοί επιστήμονες προκειμένου να εκτιμήσουν πότε η θερμοκρασία σε μια περιοχή έχει πια αλλάξει δια παντός. Μια πόλη ή μια περιοχή φθάνουν στην «κλιματική αναχώρηση» όταν πια το ψυχρότερο έτος τους θα είναι πιο ζεστό από το θερμότερο καταγεγραμμένο έτος των προηγούμενων 150 ετών. Σύμφωνα με την περί ου ο λόγος έρευνα, το έτος «κλιματικής αναχώρησης» για τη Νέα Υόρκη θα είναι το 2047. Αυτό σημαίνει πως από το 2047 κι εντεύθεν, το έτος με τη ψυχρότερη μέση θερμοκρασία θα είναι πιο ζεστό από το θερμότερο έτος της περιόδου 1860-2005. Σύμφωνα με το πανεπιστήμιο της Χαβάης, το έτος της «κλιματικής αναχώρησης» για τον πλανήτη Γη θα είναι επίσης το 2047.

 

Γίνεται έτσι σαφές πόσο ραγδαία αλλάζει το κλίμα και πόσο γρήγορα η ανθρωπότητα θα βιώσει τις επιπτώσεις της αλλαγής αυτής, σύμφωνα πάντα με την συγκεκριμένη έρευνα.

 

Επί παραδείγματι, η θερμότερη καταγεγραμμένη χρονιά για τον πλανήτη συνολικά ήταν το 2005. Σύμφωνα με την έρευνα που δημοσιεύτηκε την Τετάρτη στο περιοδικό «νάτσουρ», από το έτος 2047 κι εντεύθεν κάθε χρονιά θα είναι διαρκώς θερμότερη από όλα τα έτη από το 1860 και μετά. Ακόμα και το ψυχρότερο έτος σε κάθε σημείο του πλανήτη θα είναι θερμότερο από όλα τα έτη της προηγούμενης περιόδου. «Κατά μέσο όρο, οι τροπικοί θα βιώσουν πρωτοφανείς κλιματικές συνθήκες δεκαέξι χρόνια νωρίτερα από τον υπόλοιπο κόσμο, αρχής γενομένης από το 2020 στο Μανοκβάρι της Ινδονησίας» δήλωσε ο Μόρα σε μια συνέντευξη τύπου την Τρίτη (8/10). Πρόσθεσε πως αν η ανθρωπότητα συνεχίσει την καύση ορυκτών καυσίμων, ο πλανήτης συνολικά θα φθάσει στα όριά του γύρω στο 2047, με μέση αύξηση της θερμοκρασίας της τάξης των 7οC. Αν οι θερμοκηπικές εκπομπές σταθεροποιούνταν, το ίδιο θα συνέβαινε είκοσι χρόνια αργότερα κατά μέσο όρο. Αλλά αυτή η εικοσαετία θα μπορούσε να αποδειχθεί κρίσιμη για την επιβίωση πολλών ειδών, επισήμανε ο Μόρα. «Σκεφτείτε πως είστε στον αυτοκινητόδρομο και παρατηρείτε ένα εμπόδιο εμπρός σας. Θα πατήσετε γκάζι ή θα φρενάρετε;», ρώτησε ο Μόρα τους δημοσιογράφους. «Με όσο μικρότερη ταχύτητα πέσετε πάνω στο εμπόδιο, τόσο λιγότερες θα είναι οι βλάβες για σας, τους συνεπιβάτες και το όχημά σας. Κατά τον ίδιο τρόπο, το να πέσουμε πάνω στο κλιματικό όριο με λιγότερη ορμή θα μείωνε τις επιπτώσεις στα οικοσυστήματα. Η ταχύτητα με την οποία θα πέσουμε πάνω στο εμπόδιο είναι πολύ σημαντική».

 

Ο Μόρα παραδέχεται πως η έρευνά του υπόκειται σε γεωγραφικές μεταβλητές, κι έτσι δεν προβλέπει πως η «κλιματική αναχώρηση» θα συμβεί παντού ταυτόχρονα. Επίσης πέτυχε να περιορίσει το περιθώριο σφάλματος των προβλέψεών του στα πέντε χρόνια, πράγμα που εκτιμά πως είναι «αξιοθαύμαστο», δεδομένου πως στην έρευνά του αξιοποιήθηκαν 39 διαφορετικά μοντέλα από 21 ερευνητικές ομάδες σε 12 χώρες.

 

Σκεπτικιστές σαν τον βιολόγο στο πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια Έρικ Ποστ (Eric Post), δηλώνουν πως αν και διαφωνούν με τις προβλέψεις της ομάδας του Μόρα, και όλων των υποστηρικτών της κλιματικής αλλαγής, οι πολιτικοί και οι πολίτες οφείλουν να τις προσέξουν. «Αν οι εκτιμήσεις των Μόρα και συνεργατών αποδειχθούν ακριβείς, η κούρσα προς την κλιματική καταστροφή δεν έχει απλά ξεκινήσει, αλλά ακόμα και η εξέλιξή της είναι προδιαγεγραμμένη και στο τέρμα της εξαφάνισης της ζωής θα φθάσουν πρώτοι οι τροπικοί», σημείωσε στο περιοδικό «νάτσουρ». Η έρευνα του Μόρα τον οδήγησε στο συμπέρασμα πως ευρισκόμενα σε εχθρικές κλιματικές συνθήκες, όλα τα είδη σε όλον τον κόσμο θα έχουν μόνο τρεις επιλογές: να μετακινηθούν προς ευνοϊκότερα κλίματα, να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες, να εξαφανιστούν. Αλλά αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε συγκρούσεις μεταξύ κρατών, καθώς μεγάλοι πληθυσμοί λιμοκτονούντων ανθρώπων θα μετακινούνται σε αναζήτηση τροφής και βιώσιμων κλιματικών συνθηκών. «Έχουμε όλα αυτά τα πολιτικά σύνορα που δεν επιτρέπεται να τα διαβεί κανένας τόσο εύκολα. Σκεφτείτε το Μεξικό: ακόμα κι αν το κλίμα τρελαθεί εκεί, οι Μεξικανοί δεν θα γίνουν δεκτοί με ανοικτές αγκάλες αν σκεφτούν να έρθουν να ζήσουν στις Ηνωμένες Πολιτείες», δήλωσε ο Μόραστο NBC.

 

Η ομάδα του Μόρα βρήκε πως ως προς ένα στοιχείο -την οξύτητα των ωκεανών- η Γη έχει ήδη βρίσκεται σε μια εντελώς διαφορετική κατάσταση. Σύμφωνα με την εκ των συντακτών της μελέτης 'Αμπι Φρέιζιερ (Abby Frazier), από το 2008 κάθε χρόνο η οξύτητα των ωκεανών σπάει και νέο ρεκόρ.

 

 

Από όλα τα είδη που εξετάστηκαν, τα πιο ευάλωτα στην κλιματική αλλαγή -και τα πρώτα που θα πληγούν από το νέο κλίμα, γύρω στο 2030- είναι τα κοράλλια και οι κοραλλιογενείς ύφαλοι.

 

Η Τζούντιθ Κάρι (Judith Curry), μια μετεωρολόγος του τεχνολογικού ινστιτούτου της Τζόρτζιαπου συχνά συγκρούεται με το επιστημονικό κατεστημένο της ειδικότητάς της, λέει πως βρήκε την έρευνα του Μόρα πολύ πληρέστερη από την πολυσέλιδη έκθεση που εξέδωσε πριν ένα μήνα η «διακυβερνητική επιτροπή για την κλιματική αλλαγή» (IPCC) του ΟΗΕ.

 

Όσο για τον κλιματικό επιστήμονα του κρατικού πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια Μάικλ Μαν(Michael Mann), εκτιμά πως το άρθρο «πιθανό να εμφανίζει μια υπερβολικά εξωραϊσμένη εικόνα όσον αφορά το πόσο κοντά βρισκόμαστε στο όριο πέραν του οποίου είμαστε καταδικασμένοι να βιώσουμε επικίνδυνες κλιματικές εξελίξεις. Από πολλές απόψεις, το έχουμε ξεπεράσει ήδη», τονίζει.

 

 

James Nye είναι ανταποκριτής της «ντέιλι μέιλ» στη Νέα Υόρκη, To άρθρο αναδημοσιεύθηκε από το ppol.gr